FIKMIN # POHO #

Irung bangir panon cureuleuk, damis hèrang ngagenclang matak pogot nu ningal asa aya di kahyangan. Komo dina nyariosna teu aya luway liwey tapi tatag antarè tur pinuh sumanget. Beuki caang aurana jiga sinugrah alam keur mahlukna.

Kecap tur kalimah nu kaluar tina lambeyna matak gampil nyerep tur ngapalkeunna. Komo pas ningal gerak lambeyna moal hilap salawasna. Atuh ceramah 2 sesi tèh asa sakèrèmèl, nyaan ari dibarung ku kaèndahan mah waktu gè teu walakaya. Asa sajorèlat geuning geus rèk lohor deui.

Panata acara ngabèwarakeun yèn sèsi tanya jawabna digentos kedah onlèn nganggo imèl margi tètèh narsumna aya agènda sanesna. Aya rasa hanjelu sabab bidadari di payuneun bakal ngahiang ti rohangan. Keur anteng melong ka hareup, karasa hapè dina saku ngageter. Dikodok, diilo.. gebeg tèh, WA ti jikan. Nanyakeun pesenan tadi isuk,  ” Mana parab ucing teh?”  Gurubug, langsung ngorèjat, lumpat ninggalkeun rohangan acara. Muru parkiran motor, poho can balanja.  (AKW).

Leave a Reply

Saya AKW

Foto profil AKW

Andrie Kustria Wardana, penikmat Kohitala (kopi hitam tanpa gula), penulis fiksimini basa Sunda, pencinta kucing, dan pejalan kaki minimal 6 ribu langkah sehari. Di sini saya mencatat perjalanan, secangkir demi secangkir, kata demi kata. Semoga ada senyum kecil setelah membacanya.

Discover more from akwnulis

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading