Tag: fikminsunda

Paspamja

Nuju anteng aya béwara, duh reuwas kacida.

Fikminsunda

Nu ngilu gempungan masih campuh jeung adu rényom kahayang. Ramé patémbal-témbal dina acara GEPUPUSAÉ (Gempungan Pupuhu jeung Punakawan sa-Énonesia). Kabéh boga kahayang, kabéh boga poténsi jeung masalah séwang-séwangan. Mikropon teu sirikna lulumpatan, ujlang ajleng kaditu kadieu diparebutkeun ku nu hadir. Kertas balatak urut ngotrét pacampur jeung lalawuh nu teu béak-béak.

Keur anteng adu renyom, aya béwara, “Perhatosan.. Perhatosan…Ka sadayana nu hadir di ieu gempungan. Mugi tiasa réngsé satengah jam ti ayeuna. Margi badé di-stéril, persiapan kasumpingan Maharaja!!!”

Jep nu ngawangkong jempé, nu adu renyom balem. Husu nganggeuskeun konsép rékomendasi. Ngan nu riweuh téh barudak awéwé rumaja jeung ibu-ibu ngora nu hadir dina éta gempungan. Lalumpatan kaluar bari beungeut parias jeung morolok késang tiis.

Anggota Pampamja (pasukan pengaman maharaja) nu rék nyetéril éta patempatan panasaran, “Ceu!!, kunaon bet lalumpatan?”

“Sieun bisi ké geus kawin teu bisa reuneuh!!!”

Paspamja ngahuleng. Cag.(Akw).

Urug

Musibah tangtos teu aya nu hoyong, tapi kahirupan mah sa pakét. Bagja jeung tunggara, beurang jeung peuting ogé salamet jeung cilaka.

Fiksimini Basa Sunda*)

Photo : Ieu mung ilustrasi, minggon kamari urug gawir pengkereun bumi pun biang / potlang.

Rokaat ahir solat isya karék lekasan, kareungeu ngaguruh gigireun pangkéng tarik pisan. Sakedapeun mah ngahuleng teu puguh rampa, tapi haté leutik nyarita, “Nyingkah geura.. nyingkaah!!!”

Teu antaparah deui, gajleng muru si bungsu. Dirawu, dibawa lumpat kaluar ti imah, ngabecir sakulampat kulampét nyingkahan sora ngaguruh nu beuki rosa. Muru ka balé désa ngajauhan gawir nu keur ngamuk teu maké rarasaan. Ditukangeun kadéngé tingkocéak, sora tatangga nu katinggang runtuhan imah. Aya ogé nu teu bisa eungab deui, da kaburu ka kubur urug.

“Tulung.. tulung.”

Bekk!!!… bumi alam asa poék, awak leuleus taya pangawasa, laju rubuh, nangkuban.

Pas lalaunan beunta, kadéngé harénghéng loba jelema. Kaciri jalan lempeng ngamulungmung. Sapanjang deuleu caang baranang, langit hégar diguar béntang. Laleumpang séwang-séwangan, muru caang di juru kahayang. Uing maksakeun leumpang bari ingkud-ingkudan, muru timbangan nu nangtukeun papastén kahirupan. (Akw).

Samagaha Blu-mun

Mapay samagaha bari teu hilap kana purwadaksina.

Fikmin310118

“Ki, hayu geura balik” Nini Iroh nyalukan salakina nu keur anteng tanggah nempoan langit.
“Sakeudeung mamih, Papih keur kakagokna yeuh, nungguan blu-mun” Saur si Aki bari panon mah teu ngarérét saeutik ogé ka jikanna.

Karasa hanjakal nyaliara, sabada dibere hape android pas ultah ka 83, Si Aki jadi anteng nyoo hapé. Incu kapopohokeun, si Nini dianggap euweuh.
Kabeuki mukaan WA, kaasup carita ‘blue moon’ dina WAgrup nu matak si Aki lain solat samagaha di masjid tapi muru ka pasir ngadon tatanggahan.

Nini teu éléh géléng, ngagedig balik. Ganti kutang nu maké busa, matak nyeungseung kana pinareup. Tuluy daster bulao kameumeut jeung jékét kulit. Gidig ka tonggoh neéang si Aki.

Nepi ka pasir, leungeunna si Aki dirawél bari tuluy diantelkeun kana dada si Nini, “Hayu uih ganteng.” Si Aki sura seuri bari nuturkeun jikan. Gerentes haté si Aki, “Ieu leuwih éduun, Blue mun-u-u” bari leungeun embung leupas ti si Nini. (Akw).

Taki-taki

Élmu luhung pangalaman réa, tapi dina mayunan parebut tahta, teu cekap ku siloka.

FikminSunda-270118

Angin peuting ngageuing rungsing, handaruan alah batan rébuan éngang. Nyuruwuk geterkeun haté ngoyagkeun angen, meulit kana rumasa ngaheumbat mamarasna.
Mapay sagara siloka, malih rupa. Ngagentraan ka balaréa pikeun tumut kana maksud taat kana pangajakna.

Photo : Diajar perang di Lembur Sade, NTB/potlang.

Mercayakeun amanat sora dina waktuna marebutkeun tahta. Sabab geuning ayeuna mah, sora Gusti téh nyaéta sing saha waé nu meunang sora pangréana.

Ki Ara nyerangkeun nu tihothat bari diuk dina béntang. Angin peuting ngadeukeutan. Ngaléndotan bari ngelél, cenah hayang disebut pikalucueun.

Leungeun Ki Ara ngusapan bari taki-taki, bisi ngajongkélat jadi angin puyuh nu teu bisa dibawa gunem catur da rumasa téréh boga kawasa.

Janari beuki simpé, angin peuting ngaléos dituturkeun wadya baladna. kukumpul tanaga keur tanding dina mangsa bulan purnama. Tilu warsih ti ayeuna pikeun marebutkeun tanah pajajaran. Ki Ara teu loba nyarita, ngaléngkah bari ngarénghap panjang. Teu lila tuluy nyarandé, capé.(AKW).

Nyingkahkeun Bangbaluh

Ulah pasrah sumerah tapi dilawan sakuat tanaga, insyaalloh pinanggih bagja

#FiksiminiBasaSunda

Leumpang ngagandeuang bari héhéotan. Haté bungangang sabab geus kacumponan kahayang. Dunya béngras titingalian cékas. Karasa bangbaluh écag tina taktak, leungit sanggeus bieu kabawa palid ku cai leuwi nu ngagulidag.

Lagu Piapalén karék 2 kali di héotkeun, ujug karasa deui bangbaluh hirup ngorowotan awak. Teu puguh datang ti beulah mana, langsung ningker raga ngabeulit rasa. Sirah jeung suku dibetot, atuh tikusruk di galengan. Teterejelan. Beungeut lamokot ku leutak.

Karasa deui aya nu meulit kana ati, meureut beuteung. Adug lajer teu cukup ku pasrah sumerah, tapi kudu di lawan sakuat tanaga. Bari titingkuheun maksakeun hudang, apay-apayan turun deui ka sisi leuwi bari mapatkeun jampé pamaké.

Nepi ka sisi walungan, néangan batu lampar paranti semedi. Suku ngajégang panon bolotot bari ngagorowok, “Nyingkah siaaah!!!”

Bummmmm!!!!

Tarik naker sora bangbaluh nu teu rido dilepaskeun tina raga manusa. Ngangkleung ngaléngléong, ninggalkeun uing nu teu walakaya. Nyangsaya dina batu sisi sungapan. Bagja. (Akw).

SÉMAH 070118

Dongéng sémah nu teu lana da geuning aya maksud salian ti ménta du’a.

Fikmin # SÉMAH #

Padungdung nu tarung parebut pulung, ngaléntab manah megarkeun katugenah. Jelema ginding riab ka lembur. Uluk salam ngabiwir amis bari ngagémbol jangji, engké mun jadi. Masigit haneuteun kobong teu molongpong. Kabéh awor jeung rasa bagja sabab pasantrén jadi jugjugan balaréa, ceunah mah marénta du’a. Mama Ajengan pabeulit ngatur jadwal narima sémah, barudak santri pakupis ngabantuan popolah bari memekel kitab sapinah.

Tapi geuning teu lana, usum nyémah jeung usum jangji téh lantis ku nyoblos sapoé. Poé kadua sanggeus nyoblos mah, nu kungsi nyémah téh haré-haré. Bujeng-bujeng ngobrolkeun jangji, dalah ditaros kalah ngaléos, ditepangan téh ngilang. Kitu ogé nu jeneng nyangking jabatan, kalah ngahékok wé di dayeuh beuteung seubeuh sirit baseuh.

Poé diganti minggu, minggu jeung bulan ngajaul taun. Nu nyémah riab deui, nu jangji leuwih ti hiji. Mama Ajengan jeung santri tos pada ngarti. Nu nyumbang tetep ditampi, tapi baligo nu dipasang mah gambar Mama Ajengan sareng istri sapiri umpi. (Akw).

Catetan : Ieu mah dongéng rékaan, sanes maksad saujratna. Nami, sebatan sareng tempat ogé ukur jadi rumpaka carita.

Bongé

Ngarujak poék dibaturan simpé, bari anteng ngaraga meneng.

*)FiksiminiBasaSunda

Photo : Mung Ilustrasi / Doklang.

Seubeuh nyuruput soré, ayeuna mulutan peuting. Poék mongkléng ditoélan, bari keukeuh teu bisa dihulag ku omongan. Teu kaop dicarék, ngadon molototan. Purnama dirawél béntang dibubat babét. Rungsing sakujur alam.

“Ari sia nanaonan?” Sora ahéng handaruan nepi ka tungtung deuleu. Nu ditojo haré-haré. Batan ngalieuk kalah ka tuluy culubak celebek.

Sia téh bongé?” Sakali deui sora ahéng meulah jomantara parat ka tungtung langit. Karék manéhna ngarandeg, tilu gunung diburakeun jeung cai atah ti Citarum nu ngabayabah ngabau hangru. “Ngaing teu bongé Ki Sobat, ukur nyeri ceuli ngadéngé sia mangratus taun nyarita tapi euweuh nu mangrupa.”

“Geus hayu dibaturan, ari hayang mérésan mah” Sora ahéng rada leuleuy. Manéhna giak ngeureunan lampah. Sanajan poék geus téréh nepi ka mongkléng. Teu loba nyarita, duanana leumpang pakaléng-kaléng. Jangjian ngaraksa bumi ngajaga sagara keur sampeureun jaga. Purnama jeung para béntang sujud syukur bisa salamet tina sulaya. (Akw).

LINI (fikminbasasunda..*)

Nampi papastén kalayan rido, da hirup di dunya ngan sajorélat.

Sirah beuki nyanyautan haté seseblakan, mikiran nasib Si Ujang nu keur aya dipangbérokan. Ngabadog tatangga alatan butuh narkoba. Kamari isuk-isuk imah dikepung, pulisi ranggéténg bedil. Si Ujang nu keur ngaréngkol dibangkol.
“Hampura Gusti, Uing teu lulus ngatik budak, hampuraaa….”
Raga rubuh cimata bedah, tajug réyod ngahelas ngiluan rambisak.

Nyeri sirah beuki nataku. Jorélat beungeut Si Jenat, ngusapan beungeut, “Sing sabar akang, hirup mah ukur sakedap. Serah sumerah ka Gusti, tobat miwah pasrah kana sagala papastén” Uing unggeuk, bari nyusut cimata.

Karék gé rék eungab ngajawab, tajug ngariyeg oyag-oyagan. Tingrarekét pikahariwangeun. “Lini…. lini, Allahu Akbar!!!” Spéker masjid ngabéjaan. Uing hudang tuluy lumpat muru ka buruan imah. Karék ogé ngaléngkah, gelap ngaburinyay, caringin badag rungkad jeung tutung. Poék.

Pas beunta awak karasa seger harampang, nyeri sirah leungit. Kaciri Uing diriung di tengah imah. Si Ujang aya. Uing imut tuluy ngaléos, bari nyekel pageuh leungeun Jikan Si Jenat. Ngalayang muru kaanggangan. (Akw).

*) Catetan : Dongéng rékaan, hatur lumayan.

Sélpi…

Pasanggrok di jalan rebun-rebun, ngobrol sakedap da tos ilahar. Ari pék téh bénten..

Photo : Masjid Nurul Iman di wewengkon Parongpong Lembang / Olanumot.

Ba’da solat shubuh shubuh Bah Unéd muru ka landeuh, boga kahayang ngaroris balong nu karék dua poé katukang di pelakan bibit guramé dua kintal. Bari ngahariring leumpang antaré, ngarasakeun segerna hawa éndahna dunya.

Palebah pengkolan masjid kacamatan pasanggrok jeung jikan kuwu, Nyi Saodah katut anakna nu manjing rumaja. Budak lalaki awak sembada. “Badé angkat kamana Abah téh, tos singkil tabuh sakieu?” Nyi Saodah naros. “Biasa wé Nyai, sono ka balong. Nyai jeung si Ujang ogé meuni nyubuh tos laliar?”
“Pun anak hoyong moto sanrais kanggé di médsos” Waler Nyi Saodah. Budak nyolongkrong sasalaman bari rengkuh.

“Sélpi heula ah”, Budak téh nyoo hapéna. Nyi Saodah unggeuk. Bah Unéd kerung, bari melong ka budak, “Sélpi?”
“Sumuhun Bah, hayu!”, anakna Kuwu giak naker. Bah Unéd ngajeten bari ngagerentes na jero haté, “Deudeuh teuing ujang, awak bangbang geus kaciri kumisan, ari dibéré ngaran Selpi, meuni néngtérégé.” (Akw).

Sélpi – Fiksimini Basa Sunda 021217

Diajar Ngaji… *)

Haréwos jaman teu gedag ngoyagkeun paniatan salira nu tos jangji ngadoja manusa.

Photo : Ilustrasi nu keur meuleum domba bari mopoék / Olanumot.

Ngabeulit ati ngaréngkas raga, ngan teu bisa aral subaha. Ukur ngahuleng bari ngabetem nyerangkeun laku salira. Teu ngukur umur teu émut yuswa . Kumincir lain wayah, mijah bari sakapeung owah.

Ragamang leungeun kokoréh, niat noél ka salira. Tapi hampos da geuning geus salin rupa jadi gundukan méga. Tulang ilang, irung nu mancrit leungit. Diganti ku rumasa nu nabeuh goong dina tonggong gorowong.

Mapatkeun jampé pamaké, salira beuki réhé. Ngaréngkénék dipengék ku seungit kélék. Salikur panon ngiceupan teu eureun-eureun. Tuluy ngagorolong simata lolong. Gancang metakeun jurus pamungkas, salira ngadon ngigel ngawut-ngawut anggel. Nyirihil bari nyeuhil tuluy ngaharéwos bari bobos, “Tong hariwang kang, da geus tugas ngaing ngajak sia ngajauhan surga.”

Teu loba mikir jeung tatanya, ayat kursi ngajait diri, Alpatihah nyuaykeun pitenah, alhamdulillah. Salira ngaleungit bari susuit, muru incuing nu anteng nyeukseukan peuting.(Akw).

*) Sebuah genre karangan bahasa sunda yang disebut fiksimini, tulisan fiksi dengan maksimal 150 kata. Sudah membangun alur cerita dan idealnya dengan diakhiri ‘rénjagan’ atau kejutan bagi pembaca. Komunitasnya bernama FBS (Fiksimini Basa Sunda).